"Sammon" Scene

อ่านเรื่องนี้เพราะว่าท่าน "พนมเทียน" เป็นคนเขียน

ย้อนความนิดนึงเราอ่านเพชรพระอุมาทั้งสองภาคจบตอนป.6 ไม่ได้เพราะเก่งกาจอัจริยะอะไรมากมายนะถึงได้อ่านนิยายเรื่องเดียว 48 เล่มจบตอนอายุน้อย แต่เพราะมัน "สนุก" จนวางไม่ลง "ติด" จนไม่เป็นอันเรียนเลย (อารมณ์เดียวกับติดการ์ตูนอ่ะ)

ชื่อของ "พนมเทียน" ติดอยู่ในหัวเรา นี่คือสุดยอดนักเขียนที่ประทับใจเรามากที่สุด

แต่ด้วยกระแสนิยายแปลจากต่างประเทศก็ฉุดเราห่างไปจากนิยายไทย นานโขเลยล่ะ

แล้วเมื่อปีที่แล้ว เรากำลังอยู่ม.4 เพื่อนคนนึงบอกว่ามีศิวาราตรีครบเซ็ต เราก็นั่งนึก เอ๊ะ ศิวาราตรี คุณพนมเทียนเป็นคนเขียนนี่!

พ่อเคยเล่าให้เราฟังสารพัดว่าศิวาราตรีสนุกอย่างงู้นอย่างงี้ เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากเพราะช่วงนั้นอ่านแต่นิยายฝรั่ง กับการ์ตูนญี่ปุ่น

พอได้ยินเพื่อนพูดก็เลยจัดแจงขอยืมมาอ่านซะเลย

เราไม่ได้อ่านนิยายไทยที่แต่งโดยนักเขียนรุ่นใหญ่มานานมาก(พวกนิยายรักๆเกาหลีกุ๊กกิ๊กไม่ขอรวมด้วยละกัน) มันนานจนเราลืมไปแล้วว่าลีลาการเขียนของคุณพนมเทียนเป็นยังไง พอเริ่มอ่านศิวาราตรีไปไม่ถึงบทก็หาวหง่าวๆเลย

ยอมรับว่าเราอ่านไม่รู้เรื่องเลยในตอนแรก เพราะคำศัพท์มันยากจังเลยอ่ะ!!!!(ยิ่งเป็นพวกวัยรุ่นอยู่ไม่สุข) ต้องแปลไทยเป็นไทยหลายตลบ อะไรเป็นอะไรเราไม่รู้เรื่อง ทั้งศัพท์ชั้นสูง ทั้งราชาศัพท์ โอยยยย ชั้นจะอ่านต่อดีมั๊ย

แต่เราก็อ่านต่อไป....

ต่อไป...

แล้วก็...ติด

(เวชยันต์ ทัสสยุ และเจ้าชายทุษยันต์) /ลักลอบวาดในห้องเรียน ห้ามลอกเลียนแบบ

แฝดสามผู้ต้องพลัดพรากจากันในคืนแห่งศิวาราตรี

ธีมเรื่องก็อินตะระเดียยังนี้ล่ะนาย~

แหม่อย่าหาว่าเราเป็นพวกหัวโบร๊าณโบราณเลยที่มาอ่านนิยายแบบนี้ เราก็เด็กซนซ่าแสบแม่ปวดหัวพ่อกุมขมับทั่วไปเนี่ยแหละ

แต่เราเห็นว่านิยายที่แต่งโดยมือนักเขียนไทยมืออาชีพมันเป็นอะไรที่สวยงาม

การบรรยาย การพรรณาภาพผ่านทางตัวอักษรแล้วให้เราวาดภาพตามในหัวสมอง มันเป็นอะไรที่สนุก ถ้ายิ่งนักเขียนสามารถบรรยายได้ดี ภาพที่เราเห็นก็ยิ่งชัดแจ้ง แล้วเราก็จะเหมือนถูกดูดเข้าไปในเรื่อง เหมือนเรากำลังนั่งดูดน้ำอัดลมบนภูเขามองกองทัพแต่ละเมืองเค้ารบกันย่างใกล้ชิด

ปัญหาเรื่องการวาดภาพตามไม่ออกจะไม่พบเลยถ้าท่านอ่านศิวาราตรี!

ซาร่า: "มันเยี่ยมมากเลยจอร์จ! อย่างงี้ฉันต้องหาอ่านบ้างแล้ว!"

Cradit: http://planoy.exteen.com/images/ZQH57IqxUG.jpg

ยามะราตรี ยุพดีขวัญฟ้า นายิกาดาราพราย

ถ้าจะถามหาหนุ่มหล่อสาวสวยก็เตรียมตัวร้องเย้ได้เลย

เพราะด้วยความสามารถในการบรรยายของท่านพนมเทียนนี่เอง ทำให้เราสามารถมองเห็นถึงลักษณะของตัวละครนั้นๆได้อย่างชัดแจ้ง!

สามแฝดผู้เป็นพระเอกของเราก็ต้องหล่อฮ่ะ.... (ปลาบปลื้มทัสสยุ /ลงไปดิ้น)

Cradit: http://image.dek-d.com/9/879082/10239170.jpg

ถึงครามิลักขะล้างแค้น!!!

ครั้งหนึ่งในอดีตกาล เชนเผ่า อารยัน เป็นพวกแขกตัวขาวๆได้มาบุกยึดดินแดนฆ่าล้างเผ่าพันธ์เผ่ามิลักขะ (แขกผิวเข้ม)

ให้เหล่ามิลักขะต้องหอบโรตีวิ่งหนีกันหัวซุกหัวซุน

จุดประสงค์คือตามฆ่าเด็กผู้ชายในเมืองทุกคน เพราะพวกแขกขาวดันได้รับคำทำนายว่าจะมีเด็กชายมิลักขะทะลึ่งมาล้างเผ่าพันธ์อารยัน!!!

จึงต้องแก้ปัญหาโดยการไล่ฆ่า แหม่ ช่างแก้ปัญหาได้สุดยอดเลยท่านแขกขาว

พระโอรสที่เป็นแฝดสามจึงตกอยู่ในอันตราย!!!

จากความช่วยเหลือแบบทุลักทุเลของคนใน(และถูกฆ่าตายไปซะส่วนใหญ่) แฝดสามถูกแยกกระจัดกระจายกันไปตามระเบียบเพื่อความปลอดภัย

คนเล็ก ทัสสยุ ถูกเลี้ยงโดยนักมายากร โตขึ้นเลยกลายเป็นคนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ฉลาด ไหลเก่งแบบปลาไหลยังอาย

คนกลาง เวชยันต์ เก่ง ดิบ เถื่อน สมาร์ท โว้ว เป็นจอมโจรที่พวกอารยันต้องการหัวนัก

คนโต ทุษยันต์ เคร่งขรึม ฉลาด น้ำนิ่งไหลลึก หล่อขรึมไม่เกรงใจใคร ถูกเลี้ยงโดยกษัตริย์อารยันของอีกเมือง จึงกลายเป็นเจ้าชายอารยันไปโดยปริยาย ทั้งๆที่มีเลือดมิลักขะ 100 เปอร์เซนต์

แล้วแฝดสามจะกลับมาเจอกันได้อย่างไร! ทั้งสามจะร่วมมือกัน "กู้ชาติ" หรือไม่?

จอร์จ: "มันสนุกจริงๆนะซาร่า"

ที่เขียนมาเพราะว่าอยากให้ได้ลองอ่านจริงๆ ถ้าทั้งชีวิตไม่ได้อ่านนี่เสียดายแทนจริงๆ

ความจริงอยากเขียนเกี่ยวกับเพชรพระอุมาด้วย แต่ว่ามันอ่านมานานนนนแล้ว ลืมไปหมดเลย

....................................................................................................

ปิดท้ายด้วยโปรเจคโดจินใหม่ล่าสุด

เมื่อสามสาวเพาเวอร์พัฟเปลี่ยนโฉม!!!!

แท่นแทนแท๊นนนนน

Ps. เตรียมสอบโอเลมปิกกับแข่งคอมจ้ะ

PPs. การบ้านแบบถล่มทลายจริงๆช่วงนี้

PPPs. อยากคอส Vocaloid มาก T^T

edit @ 22 Jun 2008 20:52:40 by SAMMON